Profil de •°•JaN€ziiz•°•(¯`°.•°•.ஐ JaN€ziiz ஐ.•°...BlogListesLivre d'orPlus ![]() | Aide |
|
23 octobre ก็ไม่รู้จะอัพไรนิหน่ามีคนแถวนี้หาว่าฉันไม่อัพ Space อะ
ก็ไม่รู้จะอัพไรอะนะ
อยากจะพร่ำเพ้อเหมือนคนบางคน
แต่ทำไม่ได้อะ กลัวคนอื่นรับไม่ได้ อิอิ
เพราะถ้าพร่ำพร้อจริงๆคงยาวเหมือนคราวก่อน (คราวไหนมะรู้ หุหุ)
น่านแหละ อย่างที่บอก เพราะฉะนั้นเราไปพร่ำเพ้อใน Space คนอื่นดีกว่า >_<
--- เน้นรูป ไม่เน้นสาระ เพราะเรามันพวกไร้สาระ +_+"--- 18 octobre ไม่Oยากให้เธoรู้ตัว
9 octobre คำพูด 3 คำที่ผู้ชายกลัวที่สุด** กลัวจริงป่าวไม่รู้ แต่ขำดี **
![]() 1. อ ะ ไ ร ก็ ไ ด้ - W h a t e v e r
Men: What to have for dinner? ช : เราจะกินอะไรกันดีอ่ะจ๊ะ Women: Whatever ญ : อะไรก็ได้จ้า Men: Why not we have steamboat? ช : ทำไมเราไม่กินสตีมโบทกันล่ะ Women: Don't want la, eat steamboat later got pimples in my face ญ : ไม่อ่ะค่ะ กินแล้วสิวขึ้นนะตัวเอง Men: Alright, why not we have Si Chuan cuisine ช : ก็ได้ งั้นกินอาหารเสฉวนกันม้า Women: Yesterday ate Si Chuan, today eat again?... ญ : เมื่อวานก็กิน วันนี้จากินอีกเหยอ Men: Hmm..... I suggest we have seafood... 2. ไ ด้ ทั้ ง นั้ น - A n y t h i n g Men: Then find a cafe and have drink
3. ต า ม ใ จ เ ธ อ เ ธ อ เ ลื อ ก - Y o u d e c I d e Men: Alright, then we walk lo. Take a slow walk
Only Lov€มีเพลงเพลงนึงที่ชอบมั่กมาก
ชอบมานานแล้วตั้งแต่เด็กๆ
เด็กแค่ไหนจำไม่ได้ แต่มีเทปเพลงนี้อยู่ที่บ้าน
ก็คิดดูว่าเด็กมั้ย ยังฟังเทปกันอยู่เลย
จริงๆช่วงนั้นก็มีซีดีละนะ แต่ยังไม่ฮิตมาก(หรือป่าว) -*-
เอาเป็นว่ายังไม่ฮิตสำหรับเรา - -"
เพลงที่ว่าชื่อเพลง "Only Love"
ฟังก็ฟังไม่ออกหรอกนะตอนนั้น (ทำอย่างกะตอนนี้ฟังออกอะ >.<)
แต่ก็ชอบจัง มันเพราะมากเลยนะ ลองหาฟังดู
[อยากให้มีคนดีดกีตาร์เพลงนี้ให้ฟังจัง]
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Artist : Trademark
Title : Only Love 2 A.M. and the rain is falling Here we are at the crossroads once again You're tellin me you're so confused You can't make up your mind Is this meant to be You're asking me (Chorus) But only love can say -- try again or walk away But I believe for you and me The sun will shine one day So I'll just play my part And pray you'll have a change of heart But I can't make you see it through That's something only love can do In your arms as the dawn is breaking Face to face and a thousand miles apart I've tried my best to make you see There's hope beyond the pain If we give enough -- if we learn to trust (chorus) I know if I could find the words To touch you deep inside You'd give our dream just one more chance Don't let this be our last good-bye (chorus) แปลเนื้อร้อง
เวลาตี2แล้วนะแต่ฝนก็ยังตกอยู่
และเราสองคนก็ได้มาอยู่บนทางที่ต้องเลือกอีกครั้ง เธอบอกฉันว่าเธอกำลังรู้สึกสับสน เธอไม่เข้าใจว่าเธอรู้สึกอย่างไร นั่นคือสิ่งที่มันเป็นอยู่ใช่ไหม เธอถามฉันว่าอย่างนั้น มีแต่ความรักเท่านั้นที่จะตอบคำถามนี้ได้ แค่เพียงเธอจะลองดูอีกสักครั้ง หรือไม่ก็เดินจากไป แต่สำหรับฉันแล้ว ..ฉันเชื่อมั่นในความรักของเรา และเชื่อว่าเราจะพบสิ่งดีๆในไม่ช้า ดังนั้นฉันจะทำในสิ่งที่ฉันควรทำ และฉันจะภาวนาให้เธอ เปลี่ยนความรู้สึกในใจของเธอ แต่ฉันไม่สามารถทำให้เธอเห็นได้หรอก ในอ้อมแขนของเธอเหมือนกับความว่างเปล่า ทั้งๆที่เราอยู่ใกล้กันแค่นี้ แต่กลับรู้สึกว่ามันช่างห่างไกลเหลือเกิน ฉันได้พยายามสุดความสามารถแล้ว ที่จะทำให้เธอได้เห็น อยากให้เธอรู้ว่ายังมีความหวังท่ามกลางความเจ็บปวด เพียงแค่ว่าเราจะรู้จักคำว่าให้ และเรียนรู้ที่จะเชื่อมั่นในกันและกัน ฉันรู้ดีว่าถ้าหากฉันจะสามารถหาคำมาอธิบายให้เธอเข้าใจได้ และสามารถแทรกเข้าไปในส่วนลึกในใจของเธอได้ เธอก็จะให้โอกาสฉันอีกครั้งหนึ่ง และคงไม่ปล่อยให้คำคืนนี้จากไปพร้อมกับ การรำลาครั้งสุดท้ายของเรา 2 octobre Spaceสวย [จริงหรอ?]+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
ว๊า หมู่นี้มีแต่คนชมว่า Space สวย
แต่สงสัยมันจะสวยเพราะดอกไม้ในบล๊อกข้างล่าง
นี่ถ้ามันเลื่อนลงไปข้างล่างมันคงไม่สวยแล้วแหละ T_T
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() +*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+ 14 septembre คิดถึง![]() ได้แต่เพียง คิดถึงเขา เพียงเท่านั้น
ช่างน่าขัน จริงหนอ ท้อใจไหม อยากจะเผย เอ่ยปากบอก ออกความนัย แต่แท้ใจ กลับหวั่นหวั่น เหมือนหวาดกลัว 5 septembre อีกมุมมองของความรัก...เมื่อรักใคร..ก็หวังไว้..ได้รักตอบ
หวังชิดชอบ..เผยความใน..ใจหวั่นไหว แต่ที่เห็น..ไม่ได้เป็น..เช่นดั่งใจ ต้องกลับกลาย..เป็นคนเศร้า..หนาวน้ำตา ...เปรียบความรัก..เป็นดอกไม้..ที่ใสสด ดูงามงด..ตราตรึงใจ..ใฝ่ฝันหา ไม่กี่วัน..กลีบดอกนั้น..พลันโรยรา เจ็บจนล้า..หมดค่ารัก..ต้องหักใจ ...แต่จะห้าม..ได้อย่างไร..ใจคนเศร้า ทนปวดร้าว..เพราะรักแท้..ยากแก้ไข ไม่อาจห้าม..ความรู้สึก..ลึกข้างใน จึงเก็บไว้..ในฤดี..ที่มั่นคง …ต้องทนทุกข์..ทรมาน..ผ่านเวลา เพื่อได้มา..ซึ่งความรัก..จักประสงค์ แม้วันนี้..ไม่เหมือนที่..เจตจำนง ก็ยังคง..รักต่อไป..ตามใจเรา …ไม่มีใคร..ห้ามรักได้..อย่างที่คิด หากชีวิต..ไม่มีรัก..คงหักเฉา แม้เจ็บบ้าง..เพราะรักร้าง..ไม่เหลือเงา ดีกว่าเรา..ต้องนั่งเหงา..เฝ้าดาย ************************************ เหงา
----------------------------------------
4 septembre เวลาไม่เคยพoเรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน
ฉันเชื่อตัวเองเช่นนั้น ถึงได้ปล่อยวันเวลาไปไกล ควรจะบอกบางคำก็ทำลืมไป คิดว่าเหลือเวลาเท่าไรก็พอพูดมัน กว่าจะบอกตัวเองว่าอย่ามั่นใจ ก็เมื่อในวันที่สาย ที่ไม่มีเธอข้างๆกายกัน อยากจะบอกคำเดิมที่เธอรอนาน ฉันก็เหลือแค่เพียงสิทธิ์บอกเธอผ่านสายตา และทีนี้เวลาที่มีไม่พอสักอย่าง อยากมีหนทางดึงสิ่งต่างๆย้อนมา จะกอดเธอไว้จะทำทุกวันให้มีความหมายให้มีค่า จะไม่ทำให้เธอปวดใจ ฉัน ไม่มีวันได้เธอคืนมา ฉันขอเวลาแค่บอกคำนั้น ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช่ไหม ฉันเสียใจตลอดเวลาที่รักษาเธอไม่ได้ สุดท้าย อยากให้รู้ว่ารัก ได้แต่เกลียดตัวเองที่ลืมนึกไป ว่าโลกมีคำว่าสาย ไว้สะกิดใจให้ฉันรีบทำ ได้แต่กอดตัวเองกับความทรงจำ ที่ยิ่งย้ำว่าฉันมันผิดที่ชะล่าใจ และทีนี้เวลาที่มีไม่พอสักอย่าง อยากมีหนทางดึงสิ่งต่างๆย้อนมา จะกอดเธอไว้จะทำทุกวันให้มีความหมายให้มีค่า จะไม่ทำให้เธอปวดใจ ฉัน ไม่มีวันได้เธอคืนมา ฉันขอเวลาแค่บอกคำนั้น ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช่ไหม ฉันเสียใจตลอดเวลาที่รักษาเธอไม่ได้ สุดท้าย อยากให้รู้ว่ารัก ฉันขอได้ไหม แค่บอกคำนั้น (แค่บอกคำนั้นจากใจ) ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช่ไหม ฉันรักเธอตลอดเวลา แต่รักษาเธอไม่ได้ เชื่อไหม (สุดท้าย) เวลาไม่เคยพอ +*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+**+*+*+*+*+
เพลงนี้ สอนให้รู้ว่า...
อยากจะทำอะไรก็รีบทำ
อยากจะพูดอะไร บอกอะไรกับใครก็รีบบอก
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
ก่อนที่จะไม่มีเวลาได้ทำอีก
จะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง
+*+*+ ชอบเพลงนี้มากมาย ซึ้ง>_< +*+*+
28 juillet ได้งานใหม่แล้วเว้ย เย้ๆ!!มีงานทำกะเค้าซะที
หลังจากทำงานกะพ่อมาหลายเดือน ซึ่งไม่มีไรดีขึ้น -*-
แต่งานนี้ไมได้เงินเดือนโคตรน้อยเลยวะเนี่ยะ
ถ้าไม่เห็นว่าใกล้บ้านนะ ไม่ทำหรอก
แต่ก็คงดีกว่าทำกะพ่ออ่ะ มันเหมือนเกาะพ่อกินอยู่ดี
สาธุ!! ขอให้ได้ค่าคอมมิชชั่นเยอะๆๆๆๆทีเถ้อะ เพี้ยงๆ
27 juillet บอกตรงๆ เครียด เสียใจ ผิดหวัง ว่ะอยากตายว่ะ
ทำอะไรก็ไม่ดี ทำอะไรก็ผิด
ก่อนจะว่าคนอื่นไมไม่ดูตัวเองมั่งอะ
ถ้าตัวเองไม่เปลี่ยนไปก่อน เค้าคงไม่เป็นแบบนี้หรอก
หาคำแก้ตัวให้ตัวเองดีจริงๆเลยนะ
"ไม่ได้เปลี่ยนไป แต่มันเป็นอีกด้านนึง"
พูดแค่นี้ก็คิดว่าตัวเองถูกตลอดแล้วล่ะสิ
เหนื่อยว่ะบอกตรงๆ
เหมือนเป็นบ้าอยู่คนเดียว
เพราะอีกคนไม่สนใจอะไรเลย
ว่าเราจะเป็นยังไง
เอาแต่ว่าว่างี่เง่า น่าเบื่อ น่ารำคาญ ทำตัวไร้สาระ
โคตรเสียใจเลย
เนี่ยะหรอคนที่เรารัก
เนี่ยะหรอคนที่บอกว่ารักเรา
ผิดหวังว่ะ กับที่ทุ่มเทให้อะ
เออใช่ เรามันน่าเบื่อ ทำตัวไร้สาระ
ก็ใครอะ ทำให้ต้องเป็นแบบนี้
อยากมีเวลาส่วนตัวมากใช่มะ
ทุกวันนี้มันยังมีเวลาไม่พออีกหรอ
วันๆแทบไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ
ทีเล่นเกมส์เล่นจนดึกดื่น ตื่นไม่ทัน
โทรปลุกก็บอกจะนอนต่อ
ละมาหาว่าเค้าไม่ปลุก หาว่าเค้าทำตัวเปลี่ยนไป
คิดมั่งดิ!! ช่วยคิดหน่อยเหอะ
อย่าเข้าข้างตัวเองมากไปเลย
เค้ารู้หรอกว่าเค้าทำตัวน่ารำคาญอะ
แต่บอกตรงๆที่ทำก็เพราะอยากให้รำคาญ
อยากให้รู้สึกอะไรบ้าง
เรียกร้องความสนใจอะ รู้จักมั้ย
เดี๋ยวนี้เริ่มจะใช้คำพูดเหมือนแต่ก่อนอีกแล้วนะ
เริ่มชวนให้เลิกกันอีกแล้วนะ
อยากจะเลิกก็บอกมาได้
คราวนี้ถ้ามีบอกเลิก คงไม่มีกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว
ร้องไห้มามากพอแล้ว สุดๆแล้ว
เห็นเราเป็นอะไรหรอ
ตั้งแต่รู้ความจริงแล้วเราไม่โกรธ รู้สึกจะได้ใจนะ
อยากจะบอกว่าไม่โกธรก็จริง แต่โคตรเสียใจหว่ะ
หลอกกันมาได้เป็นปีๆ
คำพูดที่พูดมาวันนั้นอะจำได้นะ
ที่ผ่านมาเห็นเราเป็นตัวตลกหรอ เห็นเราเป็นของเล่นหรอ
ตอนแรกแค่เล่นๆ พูดมาได้ไม่นึกถึงจิตใจคนอื่น
ถึงตัวจะพูดว่า จะไปพูดถึงมันอีกทำไม ในเมื่อตอนนี้ไม่ได้เป็นอย่างนั้น
ละไอตอนนั้น ไม่นั่งหัวเราะเยาะเราแย่หรอ
ที่เราเป็นบ้าอยู่คนเดียวอะ
ก็คิดดูแล้วกันว่าจะให้รู้สึกยังไง
ไปหา เราก็ไปตั้งไกล
นั่งรถตั้งหลายต่อ กลับก็ดึก เหนื่อยก็เหนื่อย
ไม่เคยคิดจะมาหาเราบ้างอ่ะ
แม้แต่ยืนรอรถเป็นเพื่อนยังไม่เคยเลย
ซึ้งใจเลยกรู (ขอใช้คำนี้หน่อยเหอะ)
ขนาดคนที่เคยมาจีบละเราว่าไม่ดี ไม่เคยสนใจมันเลย
มันยังมาส่งเราถึงหน้าปากซอยเลย
ละนี่อ่ะ อะไร
อยากยอมรับสิ่งที่เธอเป็นเหมือนกันอ่ะ
แต่รวมกันหลายอย่างละ มันรู้สึกแย่มากๆเลยนะ
เรื่องดีๆไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกนะ แต่มันเอามาบวกลบกันไม่ได้หรอก
พอละ นอนไม่หลับเลยลงมาระบาย
รู้ว่าเดี๋ยวถ้าเจ้าตัวมาอ่านคงเป็นเรื่องอีก
แต่ขอระบายหน่อยเถอะ
จะบ้าตายอยู่แล้ว
ยังไงก็ยังรักอยู่เสมอนะ (ไม่รู้ทำไม) T_T
**กลับมาอ่านอีกทีเหมือนคนบ้าเรยอะ พร่ำเพ้ออะไรเนี่ยะเรา**
26 juillet จนแล้วโว้ย !! แงๆ T_T
ก็ขี้เกียจอะ แล้วก็ไม่รู้จะอัพไรดี อัพไปไม่รู้มีคนอ่านป่าวหรอก อ่านเองอยู่คนเดียวมั้งเนี่ยะ ฮ่าๆ แงๆ
ช่วงนี้หมดตังไปเยอะเลย ซื้อแหลกลาน ซื้อเข้าไป ใช้อีกกี่ปีหมดเนี่ยะ
[ซื้อเองละจะบ่นทามไมวะ - -^]
ผลการใช้... รู้สึกว่าใช้ไปคงจะไม่มีอะไรดีขึ้นอีกละ คงต้องไปเกิดใหม่อย่างเดียว - -"
เงินไม่มี จนแล้ว เพราะฉะนั้น... ใครจะไปเที่ยวกะช้าน
ใครจะชวนช้านไปเที่ยว กรุณาออกตังค์ให้ด้วยเน้ออ ฮ่าๆ
18 juin โดราเอมอนเพิ่งอ่านเจอมาใน Pantip ขออนุญาต Copy ไว้ก่อน
เพิ่งรู้นะเนี่ยะ เรื่องเกี่ยวกับ โดราเอมอนอะ ทั้งที่ช๊อบชอบ แต่ไม่เคยรู้ประวัติ หุหุ
ตอนเด็กๆก็ดูแต่โดราเอมอน อ่านการ์ตูนก็โดราเอมอน
มีแผ่นโดราเอมอนเต็มบ้าน เยอะมากๆ จนตอนนี้มันเป็นมรดกไปให้น้องเรียบร้อย
น้องก็เลยชอบโดราเอมอนไปด้วย และตอนนี้แผ่นการ์ตูนโดราเอมอนทั้งหลาย
สภาพน่าเวทนาอย่างยิ่ง เพราะน้องดูแล้วก็ทิ้งๆขว้างๆ ดูแล้วดูอีกแผ่นนึงเป็นสิบๆรอบ
บอกให้เก็บดีๆก็เก็บอะนะ พอลับหลังมันก็วางทิ้งๆขว้างๆเหมือนเดิม เลยช่างมันละ
ข้อมูลจำเพาะของโดราเอมอน
เป็นความตั้งใจของผู้วาดการ์ตูนที่ใช้ตัวเลข 3-9-12 กับตัวละครนี้ โดราเอมอนจึงมีอะไรหลายอย่างกี่ยวกับตัวเลขชุดนี้ มีน้ำหนัก 129.3 กิโลกรัม ความสูง 129.3 เซนติเมตร (แต่เวลานั่ง จะเหลือ 100 เซนติเมตร) กระโดดได้สูง 129.3 เซนติเมตร (เวลาเจอหนู) มีพละกำลัง 129.3 แรงม้า วัดรอบหัว รอบอก รอบเอวได้ 129.3 เซนติเมตร วิ่งปกติในระยะ 50 เมตรใช้เวลา 15 วินาที แต่ถ้าเจอหนูจะวิ่งได้เร็วถึง 129.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง วันที่ผลิตคือ ปีที่ 12 เดือน 9 วันที่ 3 (เรียงแบบปฎิทินญี่ปุ่น) ส่วนประกอบในร่างกาย กายวิภาคของโดราเอมอนเนื่องจากเป็นหุ่นยนต์แมวที่ผลิตขึ้นในอนาคตคือคริสต์ศตวรรษที่ 22ตามจินตนการของผู้แต่งและวาดการ์ตูน โดราเอมอนจึงผลิตด้วยเทคโนโลยีขั้นสูงมีความคุณสมบัติดังต่อไปนี้ ตา ตาแสงอินฟราเรด สามารถมองเห็นได้แม้แต่ในที่มืด จมูก มีลักษณะเป็นลูกกลมๆ สีแดง เหมือนกับปลายหาง มีความไวในการรับรู้กลิ่นได้ไวกว่ามนุษย์ 20 เท่า แต่ปัจจุบันชำรุด จึงสามารถดมกลิ่นได้เท่าจมูกคนเท่านั้น หนวด มี 6 เส้น เป็นหนวดเรดาร์ สามารถจับวัตถุระยะไกลได้ แต่อยู่ระหว่างรอซ่อมแซม ร่างกาย ผิวหนังเป็นโลหะผสมพิเศษต้านแรงดึงดูด ทำให้ฝุ่นละอองไม่สามารถจับเกาะได้ นอกจากนี้ยังมีความทนทานสูง แม้อยู่ในอวกาศหรือใต้ทะเลลึกก็ไม่เป็นปัญหา (จากตอนพิเศษ "ตะลุยปราสาทใต้สมุทร") โดนของเหลวคล้ายกรดสาดใส่ก็ไม่ละลาย (จากตอนพิเศษ "ไซอิ๋ว") แต่ก็มีข้อเสียหลายอย่างเช่นกัน คือ แพ้อากาศร้อน (จากตอนพิเศษ "ตะลุยปราสาทใต้สมุทร") และแพ้อากาศหนาว จนถึงขั้นเป็นหวัดได้ (จากตอน "นางฟ้านำทาง") หากโดนไฟฟ้าช็อตก็จะเสียหาย (จากตอนพิเศษ "บุกอาณาจักรเมฆ" และ "ฝ่าแดนเขาวงกต") มือ รูปร่างกลมสีขาวไม่มีนิ้วมือ จึงไม่สามารถเล่นพันด้าย และเป่ายิ้งฉุบได้ แต่ก็สามารถดูดจับสิ่งของได้ทุกอย่าง จริงๆ แล้วโดราเอมอนถนัดทั้ง 2 มือ แต่ส่วนใหญ่มักจะใช้แต่มือขวา ไม่ค่อยใช้มือซ้ายเท่าไหร่นัก ปาก ปากขนาดกว้าง สามารถรับประทานได้ทุกอย่าง โดยจะเปลี่ยนเป็นพลังงานปรมาณู ภายในปากจะมีฟันที่เรียกว่า "ฟู้ดคัตเตอร์" ซึ่งจะปรากฏให้เห็นเฉพาะเวลาที่โดราเอมอนโกรธจนต้องยิงฟันเท่านั้น แต่ในตอนพิเศษ "ไดโนเสาร์ของโนบิตะ 2006" โดราเอมอนกลับถูกวาดให้มองเห็นซี่ฟันอย่างชัดเจน กระพรวน ไว้ห้อยคอ มีสีเหลือง ส่วนสายคาดมีสีแดง เมื่อสั่นกระพรวนจะสามารถเรียกแมวที่อยู่ใกล้เคียงมาชุมนุมกันได้ โดยจะปล่อยคลื่นเสียงพิเศษ แต่น่าเสียดายตอนนี้ใช้งานไม่ได้ กระเป๋าหน้าท้อง กระเป๋าสี่มิติ ไว้สำหรับเก็บของวิเศษ พื้นที่เก็บของไม่มีจำกัด สามารถถอดไปทำความสะอาดได้ โดยระหว่างนั้นจะนำกระเป๋าสี่มิติใบสำรอง หรือที่มักเรียกว่า "กระเป๋าสำรอง" มาใช้แทน ซึ่งกระเป๋าทั้งสอง จะมีมิติที่เชื่อมต่อกัน ของที่เอาใส่ในกระเป๋าใบหนึ่ง จะสามารถนำออกมาจากกระเป๋าอีกใบหนึ่งได้ เท้า ลักษณะแบนเรียบ สีขาว มีพลังต้านแรงดึงดูด ส่งผลให้เท้าอยู่ลอยจากพื้น 3 มิลลิเมตร เลยไม่จำเป็นต้องใส่รองเท้าเพราะไม่มีฝุ่นผงติดเท้า เดิมทีเท้าของโดราเอมอนจะเป็นแบบที่สามารถเดินได้โดยไม่มีเสียงเหมือนกับแมวย่อง แต่ปัจจุบันชำรุดไปแล้ว ทำให้เวลาเดินจึงมีเสียงจากแรงเสียดสีกับอากาศ สำหรับเวลาขี่จักรยานต้องใช้ปากจับแฮนด์ และใช้มือถีบที่ปั่นจักรยานแทน เนื่องจากขาหยั่งไม่ถึง (จากตอน "จิโซ เทพเด็กทิ่มสวรรค์") หาง เป็นสวิตช์ปิด-เปิด ถ้าถูกดึง ทุกอย่างจะหยุดทำงาน โดราเอมอนสามารถดึงหางเพื่อปิดสวิตช์ตัวเอง แต่ไม่สามารถดึงเพื่อเปิดเองได้ สิ่งที่ชอบ-เกลียด สิ่งที่ชอบที่สุดคือขนมหวานญี่ปุ่นที่เรียกว่า โดรายากิ (แป้งทอด) โดยสามารถกินโดรายากิขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (ขนาดใหญ่เท่าห้องของโนบิตะ) ได้คนเดียวหมด และเคยชนะเลิศการแข่งขันกินโดรายากิเร็วมาแล้ว สาเหตุที่ชอบกินโดรายากินั้น เป็นเพราะสมัยอยู่ในศตวรรษที่ 22 โดราเอมอนเคยได้รับโดรายากิจากแมวสาว "โนราเมียโกะ" มันจึงกลายเป็นของโปรดของเขามาตั้งแต่บัดนั้น เขาสามารถทำได้ทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการเพื่อให้ได้โดรายากิมา หากได้ยินว่ามีร้านค้าร้านไหนที่ขายโดรายากิลดราคาก็จะรีบบึ่งไปซื้อมาในทันที ซึ่งจากความชอบจนกลายเป็นของโปรดนี้เอง จึงทำให้โดราเอมอนให้ความสำคัญกับเรื่องรสชาติความหวานของโดรายากิเป็นอย่างมาก เขามักจะมีเรื่องถกเถียงกับเจ้าของร้านขายขนมบ่อยครั้ง ในเวลาที่ทางร้านทำโดรายากิออกมาหวานเกินไป นอกจากโดรายากิแล้ว อาหารอย่างอื่นที่โดราเอมอนชอบก็คือ ขนมโมจิ ซึ่งเคยได้กินในตอนแรกสุด ที่เพิ่งเดินทางมาหาโนบิตะด้วยไทม์แมชชีน โดยเมื่อโดราเอมอนได้กิน ก็บอกว่า อร่อยมาก ขนาดกินจนหมดแล้วยังถึงกับเลียจานเลยทีเดียว ส่วนสิ่งที่โดราเอมอนเกลียดและกลัวที่สุดคือ หนูเพราะเคยโดนหนูกัดหูจนหูแหว่งไปทั้ง 2 ข้างตอนหลับ นอกจากนั้นยังกลัว แฮมสเตอร์ ด้วย (จากตอนพิเศษ "กำเนิดประเทศญี่ปุ่น") เพราะโดราเอมอนถือว่าเป็นสัตว์ในตระกูลเดียวกับหนู 15 juin ความรัก
อย่ามองข้าม ใครคนหนึ่งไป
ถ้าเราเกิดมา เพื่อที่จะรักใครสักคน
บางครั้ง ความรัก …
มีหลายครั้ง … ที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป
อย่า … ถามหาเหตุผล เมื่อจะรักใคร อย่า … มองหาความรัก ด้วยสายตา
อย่า … เชื่อคำว่า รักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง ความรัก เป็นสิ่งที่มีค่า …
หากวันหนึ่ง เราพบใครสักคน
9 juin สิ่งสำคัญของความรักความรักไม่ได้สำคัญที่ระยะเวลาที่รักกัน
หากแต่สำคัญตรงที่ เราใช้ทุกวันให้มีค่า
ให้เต็มไปด้วยความหมายแห่งรัก
รักแล้ว . . . ทำสิ่งดีๆให้กันด้วยความเต็มใจ และกระตือรือร้น
นั่นแหละจึงเรียกความสำคัญของ "รัก"
7 juin มูมู่กับผมทรงใหม่มะวานแม่พามูมู่ไปตัดขนมาแหละ
ไม่ได้ตัดธรรมดา แทบจะเป็นทรงสกินเฮด ฮ่าๆ
ตั้งแต่มูมู่มันกลับมาจากร้านมะวาน
ก็กลายเป็นโรคซึมเศร้าไปเลยแฮะ
ไม่รู้มันเป็นอะไรของมัน เล่นด้วยก็ไม่เล่นกะเรา - -"
สงสัยมันคงไม่ชอบผมทรงใหม่แน่ๆเลย T_T
แต่ว่าทรงนี้ก็น่ารักดีออกน๊ามูมู่ อย่าเสียใจไปเลยเดี๋ยวก็ยาว >_< เนอะๆ
5 juin นักเดินทางผู้โง่เขลากาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีนักเดินทางอยู่คนหนึ่ง เค้าได้เดินทางไปยังที่ต่างๆ
ระหว่างทางก็มีพวกชาวบ้านมาคอยขอสิ่งต่างๆจากเค้า
บ้างก็ขอเงิน บ้างก็ขอเสื้อผ้า
โดยใช้วิธีแต่งเรื่องขึ้นหลอกนักเดินทางต่างๆนานา
ว่าบ้านจน ไม่มีจะกิน พ่อแม่ป่วย เป็นต้น
นักเดินทางก็หลงเชื่อ และให้ของเหล่านั้นแก่พวกชาวบ้านไป
เป็นอย่างนี้ซ้ำแล้ว...ซ้ำเล่า
จนในที่สุดนักเดินทางก็หมดตัว ไม่มีเหลือแม้แต่เสื้อผ้าสักชิ้น
ด้วยความอายที่ไม่มีเสื้อผ้าใส่ เค้าจึงต้องเข้าไปเดินทางในป่า
แล้วเค้าก็เจอเจ้าปีศาจอยู่ตนหนึ่ง
ปีศาจตนนั้นก็ขอกินเค้า
คุณคิดว่านักเดินทางจะทำอย่างไร
แน่นอน...นักเดินทางก็ให้ปีศาจตนนั้นกินแขน ขาและตัวของเค้า
จนในที่สุดนักเดินทางก็เหลือแต่หัว
เจ้าปีศาจจึงขอกินตาของนักเดินทาง
นักเดินทางจึงให้เจ้าปีศาจควักลูกตาไปกิน
ตอนนั้นเอง...เจ้าปีศาจได้พูดขึ้นว่า...
" ข้ามีของจะตอบแทนเจ้า"
นักเดินทางดีใจเป็นอย่างยิ่ง
ถึงแม้ว่าจะไม่มีดวงตา...แต่น้ำตาก็ยังไหลออกมาด้วยความซาบซึ้ง
" เจ้ารู้ไหมนี่เป็นของขวัญตอบแทนชิ้นแรกของข้า ข้าดีใจมาก"
นักเดินทางพูดขึ้น
เจ้าปีศาจจึงพูดพร้อมกับโยนเศษกระดาษใบหนึ่งให้นักเดินทาง
" อะ ข้าให้เจ้า"
นักเดินทางดีใจมาก " ขอบคุณมาก ขอบคุณมาก"
นักเดินทางกล่าวขอบคุณกับเจ้าปีศาจที่ให้ของขวัญชิ้นแรกกับเค้าด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง
โดยที่ไม่รู้เลยว่ากระดาษใบนั้นเป็นเพียงกระดาษธรรมดา
ที่มีตัวอักษรเขียนไว้ว่า " ไอ้โง่"
แล้วคุณล่ะคิดว่านักเดินทางโง่หรือป่าว?
ลองนึกถึงจิตใจของนักเดินทางสิ
ความรู้สึกในตอนที่เค้าให้สิ่งต่างๆแก่ชาวบ้านหรือแม้กระทั่งเจ้าปีศาจ
มันไม่ใช่ความโง่หรอก
แต่เป็นความรู้สึกที่อยากให้ ยอมเป็นผู้เสียสละ
เค้าไม่ได้ต้องการสิ่งตอบแทน
แต่ให้ด้วยความรู้สึกเต็มใจที่จะให้
4 juin >_<คนจะสวย สวยจรรยา ใช่ตาหวาน คนจะแก่ แก่ความรู้ ใช่อยู่นาน รูปลักษณ์ พักตร์ผ่อง หมองลงได้ นิสัยใน ให้ขบคิด ชิดฉงน สองคน ยลภายนอก ใช่ตัวตน |
|
|